Czym się różnią zboża jare od ozimych?

Zasadnicza różnica pomiędzy zbożami jarymi a ozimymi wynika z terminu ich wysiewu. Wszystkie zboża uprawiane w Polsce występują w odmianach ozimych. Nasiona pszenicy, żyta, jęczmienia, czy pszenżyta wysiewa się jesienią, żeby mogły przezimować w gruncie. Dla zbóż ozimych bowiem konieczny jest okres jarowizacji, jest on niezbędny dla ich pełnego cyklu rozwojowego. Proces ten polega na przechłodzeniu nasion w okresie zimowym. Bardzo korzystnie wpływa na oziminy warstwa śniegu zalegająca na polach.

Brak śniegu i ostry mróz mogą natomiast wyrządzić duże szkody w zasiewach i znacznie umniejszyć plony. W innych warunkach niż oziminy wegetację przechodzą zboża jare. One nie potrzebują jarowizacji. Ich pełen cykl rozwojowy odbywa się w jednym sezonie. Ziarna posiane wczesną wiosną do gruntu plonują już w pełni lata. Nie są narażone, jak oziminy, na czasem nagłe zmiany temperatury albo bezśnieżne zimy.

W lipcu i sierpniu odbywają się na polach żniwa, czyli zbiory plonów upraw jarych i ozimych. W Polsce oprócz zbóż jarych wysiewa się jeszcze grykę jarą, kukurydzę, wykę, słonecznik, łubin, mak lekarski, proso zwyczajne czy gorczycę oraz ziemniaki. Aby te plony były bogate rolnicy pod każdy rodzaj upraw, powinni rzetelnie przygotować grunty. Każde zboże ma inne wymagania glebowe, pokarmowe, klimatyczne, każde musi być systematycznie odchwaszczane i nawożone. Bez spełnienia tych wszystkich potrzeb i solidnego wykonania prac agrotechnicznych nie można oczekiwać dobrych zbiorów.